Column: De Hemnes-kast als relatietest

Buitenleven-redacteur Femke van der Palen vertelt regelmatig over haar stap om van de stad naar het platteland te verhuizen. Samen met haar vriend knapt ze een klushuis op – en dat gaat niet altijd van een rieten dakje. 

Ik heb het weer voor elkaar. Al enige tijd sta ik gebogen over de instructies die mij moeten helpen bij het in elkaar zetten van de Hemnes. Heel voorspoedig verloopt dat vooralsnog niet. Ik heb een grote schroef te veel en een kleinere variant te weinig. Bovendien lijken de gaten voor die schroeven ook niet goed voorgeboord te zijn. Dat zul je dan altijd zien: een fabrieksfout.

Inmiddels vloek en scheld ik hardop. Schrootjes zagen, kitten, schilderen, schuren  ̶̶  alles pak ik als gevorderde klusvrouw aan. Zo’n simpel karweitje moet het weer verpesten! Gelukkig ben ik alleen thuis. Ieder klussend stel weet namelijk: de échte uitdaging in je relatie zit ‘m in het samen in elkaar zetten van een Ikea-kast. Ik besluit de Hemnes maar even te laten voor wat-ie is. Daar mag mijn vriend zich straks over buigen. Er is namelijk nog genoeg te doen in huis. Behoren verhuizen, klussen en verbouwen eigenlijk ook niet tot de relatietesten? In dat geval kan ik zeggen dat we het, ondanks wat kleine tegenslagen in huis, toch goed doen samen.

Bruiloft plannen: nog zo’n relatietest

Ik focus me inmiddels maar op de slaapkamer. Op de muur plak ik verschillende staaltjes behang. Als ik bedenk welke kleur het moet worden, dwalen mijn gedachten af naar andere kleuren: die van onze bruiloft. Het moet niet gekker worden. Een bruiloft samen plannen is toch ook zo’n typisch voorbeeld van een relatietest?

Terwijl ik nog aan het bedenken ben of ik oudroze of zalmroze bloemen op de bruiloft wil, komt mijn vriend, of beter gezegd verloofde, eindelijk thuis. Ik leg hem de situatie voor van de fabrieksfout en ga alvast op zoek naar het bonnetje. Dan kunnen we vanavond nog de kast omruilen. Plots komt er een schaterlach uit de woonkamer. Een van de plankendragers blijk ik verkeerd om te hebben gemonteerd. De plankjes zouden er dus alleen maar schuin in kunnen. Niets fabrieksfout, gewoon beter kijken. Gelukkig moeten we er samen hard om lachen. Mijn vriend oprecht, ik als een boer met kiespijn. Ach ja, na dit jaar kunnen we alle ‘testen’ wel afvinken en hebben we samen een stevig fundament gebouwd. Nu het huis nog.

column

 

2